Andvari - 01.01.1897, Blaðsíða 47

41
sem áður var, þó góðæri hafi lengi verið; stafar þetta
mest af fólkseklu, því kaupafólk fæst ei svo langt
norður. 1 Þistilfjarðar láglendi mun mestmegnis vera
blágrýti eða þá dólerit, en óvíða sést fast berg sak-
ir lausagrjótsins, sem ofan á liggur; á takmörkum
móbergsfjallanna og láglendisins eru jarðskjálfta-
kippir alltíðir.
Niður hjá Svalbarði rennur Svalbarðsá og eru
háir hjallar á báða vegu, hefir áin skorið sér víðan
farveg í breiðan malarflöt, er nær frá fjöllum yfir
að ásunum vestan við Sandá; einhvern tíma i fyrnd-
inni hefir sjór gengið upp alla dalina og sjást þess
ýms merki, lábarið grjót og hvalbein undir jarðvegi;
jöklar hafa á isöldinni gengið yfir allt héraðið og
hafa þeir hér og hvar skilið eptir stór dólerítbjörg
uppi á ásunum. Milli Svalbarðsár og Hólknár er
Alandsás og er sá hryggur einna hæstur af þeim,
sem næst eru sjónum; af honum sést vel yfir landið
fyrir botni Lónafjarðar, og er það lægra og flatara,
þó nokkrir ásar og holt séu þar líka; þar renna
niður Laxá og Hafralónsá, sem er lang-vatnsmest
af ánum i Þistilfirði; er hún vanalega farin á ferju
hjá Gunnarsstöðum, en ef f.-irinn er dálitill krókur
upp eptir, má fá gott vað á henni á leirura. Á eyr-
unum við ána fann eg nokkra surtarbrandsmola,
þeir kvað berast þangað ofan úr Stóragljúfri hjá
Kistufjöllum; gljúfur þessi kvað vera 50—60 faðma
djúp, svört og svipill. Við Hólkná sá eg hina fyrstu
bláklukku (campanula rotundifolia); sújurt vex hvergi
nema í Austfirðingafjórðungi, og nær suður að Skeið-
arú. Fyrir austan Hafralónsá er samanhangandi
hlíð út eptir og er það röndin á Brekknaheiði og
nær hún út að Langanesfjöllum. Frá ánni fórum
við út að Þórshöfn og svo að Syðra-Lóni; þaðan hóf