Norðurljósið - 01.01.1970, Blaðsíða 33

Norðurljósið - 01.01.1970, Blaðsíða 33
NORÐURLJÓSIB 33 sem eitra lífið, sé hið særða hjarta algerlega gefið honum og lífið alveg lagt í hönd hans, iþá verður elska hans að þeirri svalalind, er hæði laugar hjartasárin og læknar þau. Kristnilboðinn heimskunni, E. Stanley Jones, segir frá konu, sem kom til hans. Hún var síhrædd og þjáðist af hj artveikiköstum. Astæða þeirra var heimilislífið, svo fullt af baráttu. Hún gaf sjálfa sig Guði, gaf sig alveg og ótta sinn í vald hans. Batinn kom snöggt og gerbreyting á henni sjálfri. Er læknir hennar sá hana, spurði hann: „Hvað hefir komið fyrir?“ Hún sagði 'honum það. Hann mælti: „Ef helmingurinn af sjúklingum mínum hefði það, sem þér hafið, þá yrðu þeir heilbrigðir. Það er bezt þér segið þeim frá því."‘ I’að mun hún hafa gert, því að eftir sögn prestsins hennar, varð hún mesti andlegi krafturinn í horginni. Vínhneigður maður hennar varð fyrir slysi. Þá lagðist hann í of- drykkju, hrörnaði bæði andlega og líkamlega. Hún gerði allt, sem hún gat. Ekkert stoðaði. Þá sagði hún í örvæntingu: „Ég á ekkert eftir, nema Guð.“ Þá laust þeirri hugsun niður í huga hennar: „Ef þú átt Guð, þá áttu allt.“ Þá var sem hún sæi allan heiminn í nýju Ijósi. Afstaða hennar til vandamálanna gerbreyttist. Vandamálið varð ekki lengur neikvætt í huga hennar. Svo fór, að maðurinn hennar hætti að drekka, og hann dó sem sannkristinn maður. Við gefum því gaum, að reynsla hennar og Hönnu varð hin sama að lokum. Báðar fengu sigur. „Allt megna ég fyrir hjálp hans, sem mig styrkan gerir,“ ritaði postulinn Páll. Þú getur fengið nógan styrk frá Guði, ef þú gerir hið sama og þessar konur. Ástand þitt og vandamál getur naumast verið verra en þeirra. Vel má vera, að þú hafir leitað ráðlegginga sálfræðinga. Ég geri ekki lítið úr gildi þeirra, þótt ég segi, að Guð, er skapaði manninn: anda, sál og líkama, veit til fulls, hvernig á að gera við þær skemmd- m, sem syndin og Satan, holdið og heimurinn, hafa unnið á meistara- verki hans, manninum. En Guð vill ekkert káksmíði, engar nýjar bætur á gamalt fat. Hann vill gera manninn nýjan, endurfæða hann, láta hann í laug, sem hreinsar hann og læknar um leið. (Hún er nefnd í biblíunni „laug endurfæðingar og endurnýjunar heilags Anda.“ Guð getur á réttlátan hátt fyrirgefið sérhverja synd okkar, af því að sonur hans Jesús Kristur, lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir okkur, svo að blóð hans „hreinsar oss af allri synd,“ eins og ritningin segir. Þegar við komum til Krists og gefum okkur algerlega Guði, þá
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192

x

Norðurljósið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Norðurljósið
https://timarit.is/publication/128

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.