Helgafell


Helgafell - 01.09.1944, Blaðsíða 221

Helgafell - 01.09.1944, Blaðsíða 221
BÓKMENNTIR 379 húsmæðraskólum eða hliðstæðum menntastofn- unum. Til þess er víða farið of fljótt yfir sögu. Einkum virðist mér kaflinn um heilsusamlega lifnaðarhætti og heilsuvernd vera alltof stuttur og veigalítill. T. d. eyðir höfundur ekki öllu meira en 3 bls. samtals til að ræða um húsa- kynni, salerni, húsgögn og rúmfatnað. Þar er ekki minnst á, hversu búið skuli um frárennsli, ekki minnst á eldhúsvaska eða kröfur þær, er gera verður til góðra eldhúsa, og er þó eld- húsið ekki lítill liður í hollustuháttum hvers heimilis. Þá vil ég drepa á kaflann, þar sem rætt er um erfðir. A bls. 18 eru taldir upp ýmsir sjúk- dómar, er höfundur telur arfgenga. Eru taldar þar upp 40 erfðaveilur, og má búast við, að mörgum lesanda lítist ekki á blikuna, því að höfundur slær hér enga varnagla. Sannleikur- inn er sá, að dæmi eru til í einstökum ættum, að sýna megi fram á arfgengi þeirra kvilla og sjúkdómseinkenna, sem upp eru talin, en það er fráleitt að segja svo frá, sem þetta sé sönnuð regla. Til skýringar má geta þess t. d., að hægt er að sýna fram á arfgengi meðfœddrar hjarta- bilunar (lokugalla) stöku sinnum, en langsam- lega mestur hluti hjartabilunar er alls ekki arf- gengur, heldur áunninn, þ. e. til orðinn fyrir ýmsa sjúkdóma, svo sem liðagigt o. fl. Tauga- veiklun er talin arfgeng af höfundi. Þar gegnir sama máli. Taugaveiklun er mjög breytileg, og alls ekki unnt að telja hana arfgenga yfirleitt. Hitt mundi sönnu nær að segja, að lífið sjálft, barátta einstaklingsins við umhverfið og við- skiptin við annað fólk, þar með talið uppeldið, eigi enn meiri þátt í ,,taugaveiklun“ nútíma- mannsins en nokkuð annað. Sjúkdómshneigð erfist vafalaust oft, en það er alls ekki víst, að hún geri vart við sig, nema því aðeins, að ytri atvik í lífinu séu slík, að þau laði hana fram, eða skapi henni jarðveg. Myndirnar í bókinni eru flestar góðar og gefa henni mjög aukið gildi. Eru þær í rauninni ómetanlegar, lesandanum til glöggvunar á text- anum. Rétt er þó að benda á, að myndin á bls. 121 gefur ranga hugmynd um, hvar heilaköng- ullinn er. Sýnir hún hann alltof framarlega. Hann ætti að vera upp undan eyranu aftan til. Þótt hér hafi verið að ýmsu fundið, er heild- ardómurinn sá um þessa bók, að hún sé hús- mæðrum ótvírætt til mjög mikils gagns, og er þar bætt á myndarlegan hátt úr brýnni þörf. Jóhann Sœmundsson. Jón Þorsteinsson: VAXTARRÆKT. Reykjavík 1944. 79 bls. Verð: kr. 10—. Bók Jóns Þorsteinssonar, Vaxtarrœ\t, lætur !ítið yfir sér, en ég held, að hún sé ein af góðu bókunum. Hún er að vísu ekkert spenn- andi skemmtilestur, og ekki rekur mig minni til þess, að hún væri auglýst sem bezta jóla- bókin; en hún er þrauthugsaður árangur margra ára starfs. Jón Þorsteinsson hefur í mörg ár kennt ung- lingum, með vaxtarskekkjur á hrygg, góðan líkamsburð, auk almennrar leikfimikennslu. Veit hann eins og aðrir, sem við slík störf fást, að því fyrr sem næst til unglinganna, því vænlegar horfir um árangur, en allra bezt er að koma í veg fyrir skekkjurnar, enda er það æði oft hægt. Sumum skekkjum er að vísu þannig farið, að ekki verður komið í veg fyrir þær. Stund- um verða þær heldur ekki lagaðar, þykir gott að geta haldið þeim í horfinu, svo að ekki skekkist meira og hrekkur þó ekki ævinlega til. Hæfir þar sín meðferðin hverri skekkju. Um það mál fjallar bókin ekki, hún á ekki að vera kennslubók í sjúkraleikfimi. Áhugamál höfundar er að gera allan lands- lýð keikan, og ætlunarverk bókarinnar er að kenna nokkrar óbrotnar æfingar, sem stæla hrygg og herðar, og hægt er að hafa um hönd í heimahúsum, skólum og vinnustöðvum. Get- ur hver og einn gert þær eftir sinni getu og hentugleikum. Fyrr meir lögðu menn mikla stund á líkams- rækt, síðar gleymdist hún, unz augu manna hafa tekið að opnast fyrir því á síðustu áratugum, að ekki muni horfa til farsældar að vanrækja líkamann vegna andlegheitanna einna. íþróttahreyfingunni hefur aukizt hér mjög fylgi á síðustu árum, og líkamsæfingar eru nú skyldugreinar í flestum eða öllum skólum. Enn vantar samt mikið á, að líkamanum sé gert eins hátt undir höfði og sálinni, og verður það kannski lengst af svo hjá okkar bókvísu þjóð. I skólum mun líkamsæfingum að jafnaði ætl- aðar tvær stundir á viku. Það þýðir raunveru- lega 30—40 mínútur þriðja og fjórða hvern dag. Það er auðvitað betra en ekki neitt, en samt öldungis ófullnægjandi, ætti að vera á- líka tími daglega. Líkamsæfingar í einhverri mynd eru nauð- synlegar öllum þeim, sem kyrrsetur hafa. Það er ekki eðli mannskepnunnar að sitja alla sína ævi. Mönnum, sem vinna í sæti sínu, ætti að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196
Blaðsíða 197
Blaðsíða 198
Blaðsíða 199
Blaðsíða 200
Blaðsíða 201
Blaðsíða 202
Blaðsíða 203
Blaðsíða 204
Blaðsíða 205
Blaðsíða 206
Blaðsíða 207
Blaðsíða 208
Blaðsíða 209
Blaðsíða 210
Blaðsíða 211
Blaðsíða 212
Blaðsíða 213
Blaðsíða 214
Blaðsíða 215
Blaðsíða 216
Blaðsíða 217
Blaðsíða 218
Blaðsíða 219
Blaðsíða 220
Blaðsíða 221
Blaðsíða 222
Blaðsíða 223
Blaðsíða 224
Blaðsíða 225
Blaðsíða 226
Blaðsíða 227
Blaðsíða 228
Blaðsíða 229
Blaðsíða 230
Blaðsíða 231
Blaðsíða 232
Blaðsíða 233
Blaðsíða 234
Blaðsíða 235
Blaðsíða 236
Blaðsíða 237
Blaðsíða 238
Blaðsíða 239
Blaðsíða 240
Blaðsíða 241
Blaðsíða 242
Blaðsíða 243
Blaðsíða 244
Blaðsíða 245
Blaðsíða 246
Blaðsíða 247
Blaðsíða 248
Blaðsíða 249
Blaðsíða 250
Blaðsíða 251
Blaðsíða 252

x

Helgafell

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgafell
https://timarit.is/publication/1076

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.