Úrval - 01.12.1945, Page 4

Úrval - 01.12.1945, Page 4
2 tTRVAL, ennþá yfir Hiroshima, spurði hann sjálfan sig spurninga og fann engin svör. Mikilvægasta spurningin var um mannseðlið sjálft. Er hernaður mönnum í blóð borinn? Ef svo er, hvað er þá langt þangað til þeir nota tækin, sem þeir hafa nú fundið upp, til að tortíma sjálfum sér ? — Hvað er gjöreyðingin langt undan ? Ef þessu er ekki þannig varið, hvernig eiga þá mennirn- ir að túlka sína eigin reynslu, sem er sú, að friður hefir ekki verið nema 300 ár í allri sögu mannkynsins ? Nátengdar þessari spurningu eru aðrar, sem ekki lítur út fyr- ir að, hægt sé að svara ákveðið. Jafnvel þó að gert sé ráð fyr- ir, að haldið verði í skefjum uppfinningum, sem stuðla að eyðileggingu, hverjar eru þá breytingarnar, sem þessi nýja öld færir eða knýr fram í hvers- dagslífi manna, í menningu, uppeldi, heimspeki, trúarbrögð- um og félagsmálum? Þegar þetta er hugleitt, ætti ekki að vera nauðsynlegt að sýna sérstaklega fram á, að 6. ágúst 1945 urðu tímamót. Ein- urn kafla í sögu mannkynsins var skyndilega lokið, og annar hófst. Þetta gerðist, þegar smá- hlutur var látinn svífa til jarð- ar í fallhlíf yfir Japan. Ekki ætti heldur að þurfa að færa rök að gjörbyltingareðli þessarar nýju aldar, sem tekur til alls í mannlífinu, allt frá vél- unum til siðfræðinnar, frá stjórnmálum til skáldskapar. í stuttu máli má segja, að þessi nýja öld geri framleiðsluna og starfsaðferðir manna úreltar, og ekki einasta það, heldur líka manninn sjálfan. Það eru ekki nema tvær dýra- tegundir í náttúrunni, sem kunna að heyja stríð, mennirnir og mauramir. Það kann að virðast kaldhæðni örlaganna, að báðar þessar tegundir hafa margbrotið félagslegt skipulag. Allir skordýrafræðingar eru þeirrar skoðunar, að hernaður- inn sé maurunum í blóð borinn, en mannfræðingar og líffræð- ingar eru ekki á einu máli um, hvort þessu sé þannig farið um manninn. Margir vísindamenn telja, að maðurinn hafi innra með sér afl til að afstýra styrjöldum. Julian Huxley gerir mikinn greinarmun á mannlegu eðli og tjáningu mannlegs eðlis. Þannig sýna styrjaldir ekki mannseðlið sjálft, heldur hitt, til hvers
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.