Úrval - 01.12.1947, Síða 101

Úrval - 01.12.1947, Síða 101
OSCAR WILDE 99 Fyrsta barn þeirra, Cyril, f æddist árið 1885, og annar son- ur, Vyvyan, árið eftir. Constance var nú bundin við heimilið, og Oscar fór að leggja leið sína í samkvæmissalina án hennar. En veizlurnar og samkvæmin voru dýr, og það kom fljótt í ljós, að Oscar varð að fara að vinna fyrir heimilinu. Vorið 1885 varð hann ritdóm- ari við ,,The Pall Mall Gazette“, og var dálítil hjálp í því, en þó lifðu þau aðallega á eignum Constance. Tveim árum síðar varð hann ritstjóri mánaðarrits- ins „The Lady’s World“, og rit- aði hann bókmenntagreinar í það rit til ársins 1889. Hann hóf ritstjórnarstarfið af miklum áhuga, en ekki leið á löngu, áður en áhuginn tók að dvína. Honum var meinilla við stundvísi, starfið varð að seig- drepandi þrældómi og ekki bætti það úr skák, að reykingar voru bannaðar í ritstjórnarskrifstof- unni. Hann kom æ seinna í skrif- stofuna á morgnana, og að lok- um lét hann sér nægja að líta sem snöggvast inn. Síðasta árið, sem hann var ritstjóri, var hann spurður, hve oft hann kæmi í skrifstofuna. „Ég var vanur að fara þang- að þrisvar í viku og vera þar klukkustund á dag, en nú hefi ég sleppt einum deginum," svar- aði hann. Þegar tillit er tekið til þess, að Oscar Wilde var latur að eðlisfari og samkvæmismaður með afbrigðum, gegnir það furðu, hve miklu hann gat af- kastað á f jórum árum, frá 1887 —1890. Hann gagnrýndi bækur, var ritstjóri tímarits, samdi eitt smásagnasafn, tvær ævin- týrabækur, eina langa skáld- sögu og sex langar ritgerðir. Rit hans úðu og grúðu af hnyttiyrðum og spakmælum, svipuðum þeim, sem einkenndu tal hans. Hann gat sagt það í einni setningu, sem aðrir hefðu þurft heila ritgjörð til að lýsa, Hér eru nokkur dæmi: „Menn geta trúað því sem er ómögulegt, en aldrei því sem er ósennilegt.“ „Fólkið er dásamlega um- burðarlynt; það fyrirgefur allt, nema snilligáfuna." „Við lifum á þeim tímum, þegar aðeins er tekið mark á þeim leiðinlegu. Ég þjáist stöð- ugt af ótta við það, að verða ekki misskilinn." „Enginn nema uppboðshald-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.