Úrval - 01.10.1947, Side 92

Úrval - 01.10.1947, Side 92
90 CTRVAL þetta vera lélegt bréf, eintóm stóryrði, sem því miður koma illa heim við líf mitt, en ég skal játa það, að ég er ekki betri en svo, að ég fann til nokkurar sjálfsánægju, þegar ég skýrði frá þessum skoðunum mínum, til þess að hafa áhrif á þig. Ég vildi að ég væri kominn heim, og gæti legið og beðið með eftirvæntingu eftir að heyra fótatak þitt í stiganum. En hérna ligg ég auðvitað og nýt þess unaðar að geta skrifað þér, enda þótt ég sé einkenni- lega þreyttur og máttvana. I nótt, eftir að læknirinn var far- inn, og mér hafði verið gefið deyfilyf, fékk ég snert af óráði. Það var að sumu leyti dásam- legt, því að ég var hjá þér. — Hefur þú aldrei skemmt þér við að svífa á vængjum ímyndun- araflsins ? Við skulum þá leggja af stað, Hanna; við erum að fara gegnum yndislegan greni- skóg. Við höldumst í hendur, ég þrýsti hönd þína og við horf- umst í augu. Ég sé, hvernig bros kviknar í augum þínum, við hlæjum hvort til annars, sæl og glöð, og höldum ferð okkar á- fram, gagntekin af vitundinni ’.um það, að við eigum saman. Nú sveigir vegurinn til hægri, og við greikkum sporið til þess að sjá hvaða undur náttúran hafi búið okkur í þetta sinn. Við okkur blasir undurfögur, blá tjörn. Við staðnæmumst, gagn- tekin af svo mikilli fegurð á svona litlum bletti. Fylgist þú með eða leiðist þér? Við setj- umst í ilmandi grasið á tjarnar- bakkanum. Þú ert að tyggja strá; en hvað þú ert elskuleg og f alleg: Nú leggstu í grasið og horfir á stóran gullsmið, sem er að skríða á grein fyrir ofan þig. En hvað þú hlýtur að furða þig á, hve fíngerð líkamsbygg- ing hans er, hvílík undrasmíð vængir hans eru og hve dásam- legt litskraut hans er, og meðan þú ert að horfa á hann, undrast ég alla fegurðina, sem lífið hefir boðið mér, og mér finnst, að ég gæti lifað ævina á enda fyrir þessa stund. Hanna, hefur þú aldrei fundið, að ástin er ekki fólgin í því einu, að horfa hvort á annað, heldur og að horfa á eitthvað saman. Ef þér finnst, að orð mín séu of draumóra- kennd, svara ég því til, að ég er með sótthita, en ég get líka látið ímyndunaraflið leika lausum hala, þegar ég er heilbrigður, ef mig langar til.
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.