Úrval - 01.12.1947, Page 26

Úrval - 01.12.1947, Page 26
24 URVAL, sú staðreynd, að myndirnar eru þarna. Fólk, sem hefur veggi, hefur líka myndir. Þeir, sem fá veggi, munu einnig hengja myndir á þá. Ef við berum fyrir brjósti ánægjuna á heimilun- um, er eðlilegt að við spyrjum: Hvernig getum við hjálpað því fólki, sem reynir að leita sér á- nægju í listinni, en skortir sjálft skilyrði til að velja og hafna af því, sem í boði er? Það er útbreidd skoðun, að listaverk séu aðeins þau mál- verk, sem „líkjast“ fyrirmynd- inni. Kýr og blómsturpottar og sólsetur sé hámark skapandi listar. Nýtízkumálarar séu klessumálarar, sem ekki máli „náttúrlega" og vinni markvíst að því að mála einhverjar hringavitleysur, sem fávíst fólk lætur glepjast af. Það er gamla sagan um vana- skepnuna og fjallið í dálítið breyttri útgáfu. Þegar um er að ræða málaralist, heldur fólk, að náttúrustefnan hafi í eitt skipti fyrir öll leyst öll vandamál list- arinnar. Oft er þessi skoðun byggð á þeim misskilningi, að þróun listarinnar frá upphafi vega hafi verið óslitin viðleitni til að ná sem „náttúrlegastri" eftirlíkingu af fyrirmyndinni. En þannig er það ekki. Náttúru- stefnan hefur komið og farið og komið aftur, en allt í allt eru það ekki margar aldir, sem hún hefur sett svip sinn á. Auðvitað hafa margir nátt- úrustefnumálarar málað góð og gild listaverk, en það er mikill munur á að viðurkenna slíkt eða að útnefna þá sem hina einu sönnu listamenn. Sérhvert listaverk er mótað af samtíð sinni, alveg á sama hátt og við mennirnir. Tímarnir sem við lifum á eru óskipulegir og fullir af andstæðum. Þetta end- urspeglast einnig í listinni. Það er engum gefið að segja fyrir urn það með öruggri vissu, hvað lifa muni áfram, og hvað muni falla í gleymsku. En eitt er hægt að segja með vissu: mest af þeirri list, sem nú er selt í rammaverzlununum víðsvegar um landið, hefur aldr- ei verið og verður aldrei list. Það er ekki fólkinu að kenna, að listaþróun síðustu alda hefur farið fram hjá því. Skólarnir bera sinn hluta af ábyrgðinni, fjárhagsástæður hafa ráðið hjá einstaklingunum og fordómar gegn öllu nýju, allar breytingar hafa dafnað í skjóli glansmynda og lélegra eftirlíkinga, sem
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Úrval

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.