Úrval - 01.10.1947, Side 100

Úrval - 01.10.1947, Side 100
:98 TÍRVAIj orðnari — ég hefi fengið meira að hugsa um og það er kominn meiri fylling í líf mitt. Þetta getur virzt vera stóryrðavaðall, þegar tekið er tillit til aldurs míns, en mamma, þú skilur, hvað ég meina, þú skilur til- finningar mínar ... Mér þótti vænt um það, sem þú skrifaðir mér um Hönnu. Ég þakka þér fyrir það. Mamma, þú skrifar um að ég komi heim og fari að lesa, og ég viðurkenni, að mig langar til að lesa, en að vísu í öðrum tilgangi en þú hyggur. En ég ætla samt að halda áfram við það, sem ég er byrjaður á, því að mér gezt vel að því. Stund- um finnst mér, að mér mundi falla illa að lifa til lengdar fjarri litlu „konunni“ minni, en undir niðri veit ég, að það er eina atvinnan, sem ég get hugs- að mér, og það er trú mín, að okkur veitist svo mikil ham- ingja á öðrum sviðum, að það bæti aðskilnaðinn upp. Ég býst við, að þér finnist við vera of ung til þess að geta vitað neitt með vissu, en ég veit hvar ham- ingju minnar er að leita, og ég trúi því, að „hún“ viti það líka, <ef ég breytist þá ekki því meira. Eg hefi haft gott af þessum tíma, sem við höfum legið hér, og ég hefi tekið framförum. Hættan, sem sífellt vofir yfir og hin stöðuga óvissa, vekur hjá manni umhugsun og kennir manni margt og mikið. Við sof- um allir uppi á þiljum, þrátt fyrir kuldann og óveðrið. Ég hefi búið mér til skýli úr segl- dúk, og það er mér nokkur hlíf fyrir stormi og regni, en ég hefi komizt að raun um, að vot teppi geta verið hlý. Þegar logn er, ætlar mýið að gera út af við okkur, en hugsaðu þér, hvað maður verður gagntekinn af frelsiskennd, þegar maður opn- ar augun og horfir upp í stjörnubjartan himininn. V/s. „Jóhanna," Perná, 27. ág. 1941. Kæra mamma. Þú skrifar, að það sé svo margt, sem ég geti glaðzt yfir, að ég hafi ekki ástæðu til að vera dapur. Þetta er rétt, mamma, en reyndu að gera þér ljóst, að ég hefi þekkt — já, mér finnst það vera hluti af sjálfum mér — Hönnu í sjö daga, og bráðum höfum við ver- ið aðskilin í sjö mánuði. Það er erfitt, einkum þegar maður hef- ir ekkert að starfa, en ég er ekki 1 slæmu skapi vegna þess, að-
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.