Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags - 01.01.1891, Page 64

64
brjefi til mín, dagsettu 17. apríl 1888, segir hann
meðal annars: -Nógir eru helvitis peningarnir ef
ekki vantaði annað!. sögðum við Brinjólfur heitinn
Pjetursson á ingri árum okkar, og hugguðum okkur
með því í skildmgaskorti*. Um hríð bjó hann í
Borchs Collegium og komst þar í kinni við ungan
mann danskan, P. G. Thorsen, sem var þar samtíða
honum og siðar varð bókavörður við háskólasafnið í
Kaupmannahöfn. Konráð lagði þá mesta stund á
fornrit íslensk, og dróst Thorsen í það með honum.
Mun Konráð hafa kent honum íslensku. Komu þeir
sjer þá saman um að gefa út íslens-ka fornsögu
og voldu til þess Hrafnkels sögu Freysgoða. Sagan
kom ut í Kaupmannahöfn árið 1839 undir nafni beggja
þeirra enn þó má fullirða, að Konráð átti mestan
þatt í þessu starfl. Utgáfan er vönduð að öllum frá-
gang1; enn of djúpt er það tekið í árinni að segja
að frá henm megi telja aldaskifti í útgáfum íslenskra
fornnta, eins og Finnur Jónsson kemst að orði í
eftirmælum sínum eftir Konráðk Vafalaust hafa út-
gefendurmr safnað öllum orðamun handritanna með
mikilh samviskusemi og flokkað handritin með þeim
skarpleika, sem Konráði var lagið*. Enn þeir prenta
1) Arkiv for nordisk Filologi 1891 4 294. bls.
H1 £ Fmrr JÓnSSOn Serir hinum eldri útgefndum rangt
handrifrKann "T’ ^ ÞeÍr hafi 6kki kunnað að flokka
handrit. Hannes Fmnsson hefur til dæmis flokkað svo vel
andnamuhandritin í formálanum flrir Landnámu sinni að
hmir siðari útgefendur hafa haft þar litlu við að bæta. Guð
mrnidur Hagnusson kemst í flestu að líkri niðurstöðu um
f útf f PUn EgllSSÖ.gU ha,nd,ritanna eins og Finnur Jónson í
ErifsÍ SmK °1 * * * S- SJfo’ A' M’ 132 f°L 6r besta handritiö
(Egils saga, Havmae 1809, IX. bls.j. Og fleiri dæmi mætti til