Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1973, Blaðsíða 26

Andvari - 01.01.1973, Blaðsíða 26
24 GUÐMUNDUR GISLASON HAGALIN ANDVAHI Ásgeirs, og henni þótti honum nú heldur en ekki hafa vaxið fiskur um hrygg. Stakk hún upp á því við hann, að hann réðist kaupamaður í Möðru- dal. Ásgeir hafði undanfarin þrjú sumur verið í Knarrarnesi, en nú hrá hann á það ráð að láta að óskum Aðalbjargar. Það gat vissulega verið forvitnilegt að kynnast búskaparháttum stórbónda, sem bjó um það bil fimm hundruð metra yfir sjávarmáli og í þeim landshluta, sem fjærstur er höfuðstaðnum. Nú þekkti hann til hlítar hætti og vandamál Mvra- manna, hafði kynnzt högum og viðfangsefnum Mýrdælinga og náð þeim þroska að gera sér nokkurn veginn glögga grein lyrir lífskjörum og af- komuóvissu reykvískrar alþýðu. Svo átti þá vist hans eystra og einnig ferðirn- ar þangað og þáðan að geta orðið honum lærdómsríkur áfangi á hrautinni til sem víðtækastrar þekkingar á landinu og á þjóðinni, högum hennar og þörfum í hyrjun aldar, sem hann þóttist þegar vita að verða mundi öld róttækra breytinga. Ásgeir var samskipa Aðalbjörgu til Vopnafjarðar. Þar var þá kominn Stefán bóndi í Möðrudal með tvo karlmenn og hvorki fleiri né færri en þrjátíu hesta undir reiðingi. Þeir áttu að vanda að fara með klyfjar sínar í einum áfanga þá áttatíu kílómetra, sem voru á milli Möðrudals og Vopna- fjarðar, en sú leið var talin átján tíma lestargangur. Þegar Stefán hafði lokið margvíslegri úttekt sinni, fóru þau Aðalhjörg lausríðandi heim á leið á víðkunnum gæðingum, sem háru þau hratt og þægilega yfir landið. En hins vegar beið nú Ásgeirs að fá eftirminnilegan forsmekk þess, að ærið torsóttir væru stórir sigrar í íslenzkri lífsbaráttu, þótt ekki væri við að stríða hrim og boða. Ásamt þeim Einari, ungum syni Stefáns, og Páli vinnumanni hans frá Rjúpnafelli í Vopnafirði, skyldi Ásgeir sjá hinni miklu hirgðalest borgið. Þeir félagar lögðu af stað að kvöldi dags, og hlakkaði Ásgeir til ferðarinnar, en á hinum var nokkur áhyggjusvipur. Hestarnir voru mjög misgamlir, sumir mjög lítið tamdir og allir nokkuð misjafnlega skapi famir. Þá voru og baggarnir misgóðir viðfangs. Sumir voru til dæmis við- ardrögur, aðrir smjörkvartél, sem fyllt höfðu verið að þessu sinni korn- mat. Hestarnir voru reknir og rákust illa, og var það hlutverk Ásgeirs að sjá um, að villingarnir yrðu ekki eftir, en kæmust á rétta leið, og komst hann brátt að raun um, að það var enginn hægðarleikur, enda va*ð oft stanz á rekstrinum, því að þeir Páll og Einar, sem áttu að sjá klyfjunum
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156
Blaðsíða 157
Blaðsíða 158
Blaðsíða 159
Blaðsíða 160
Blaðsíða 161
Blaðsíða 162
Blaðsíða 163
Blaðsíða 164
Blaðsíða 165
Blaðsíða 166
Blaðsíða 167
Blaðsíða 168
Blaðsíða 169
Blaðsíða 170
Blaðsíða 171
Blaðsíða 172
Blaðsíða 173
Blaðsíða 174
Blaðsíða 175
Blaðsíða 176
Blaðsíða 177
Blaðsíða 178
Blaðsíða 179
Blaðsíða 180
Blaðsíða 181
Blaðsíða 182
Blaðsíða 183
Blaðsíða 184
Blaðsíða 185
Blaðsíða 186
Blaðsíða 187
Blaðsíða 188
Blaðsíða 189
Blaðsíða 190
Blaðsíða 191
Blaðsíða 192
Blaðsíða 193
Blaðsíða 194
Blaðsíða 195
Blaðsíða 196

x

Andvari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.