Prestafélagsritið - 01.01.1928, Qupperneq 178

164
Tvö bréf frá séra Jóni Bjarnasyni. PrestaféUg«ritið.
gaf, sagði hann gæti ekki átt sér stað. Ég sagði, að þannig
væri það þó útlagt af ýmsum, auk þess, sem mér fyndist það
alveg rétt. »Nei«, sagði hann, þeir sem svo útlegðu hlytu að
vera »Guds Fjender* — því prótesteraði ég á móti — eða
þá »taabelige Mennesker*. Svona eru allar þeirra skoðanir
herfilega einhæfar, og slíkur Intolerance keyrir beint fram úr
hófi. Ég ber meira traust til yðar en nekkurs annars í trú-
málum og veit vel, að þér eruð mjög svo fastheldinn við allar
fornar skoðanir, sem geta staðist. Þegar nú mínar skoðanir
eru fordæmdar, þær einmitt, sem ég veit fyrir víst, að þér
hafið framfylgt og mýmargir aðrir, fyr og síðar, þá þykist ég
vera ranglega ákærður. Nú langar mig ósköp til að heyra
yðar videtur. Þér megið gjarnan finna að við mig. Mín ætlun
er og hefir verið sú, að víkja ekki frá minni sannfæringu, né
dæma það fyrir villu, sem ég hefi aðhylst eftir ítarlega yfir-
vegun, hvað sem það kostar. Mér er dauðilla við allar trúar-
deilur og ég ætla ekkert við þetta kirkjufélag að eiga, fái ég
ekki að vera í friði. Veröldin er nógu stór samt, þó ég fest-
ist ekki hér. Mér líkar sem sagt fremur illa enn sem komið
er við kirkjudeild þessa, en það kann að lagast, ellegar ég
hverf burtu, sem þeim er held ég ekki um. Ég kvíði engu
meðan heilsan er góð, bæði mín og konu minnar. En ilt
þykir mér í framandi landi að verða íslandi til minkunar.
Verst er að vera bókalaus, eins og ég er hér nærri því. Ég
hefi því miður næsta lítið af mínum collegiis, því að ég hafði
lánað næsta mikið af þeim norður í land í fyrra og vegna
klaufaskapar af póstvæseninu íslenzka komu þau eigi í tæka
tíð til Rvíkur áður en ég fór. En nú vona ég, að ég fái þær
í vor. Þó hefi ég »exegesis« yðar yfir Matth. og Jóhannes.
Líka hefi ég samanburð Melsteðs, sem mér hefir hvorttveggja
verið til stuðnings; ennfremur allar þær ritgjörðir, sem ég
samdi á prestaskólanum, ásamt athugasemdum, sem ég seinna
hafði gjört við þær. Líka hefi ég hjá mér fyrirlesturinn yðar
yfir pastoral theologiuna og Olshausens commentar yfir guð-
spjöllin og Acta. Fúslega vildi ég heyra yðar skoðun á »in-
spirátion« og »perspicuitas« ritningarinnar, því að þau atriði