Føroya kunngerðasavn A og B - 22.08.1996, Side 166

314
kjak um grundreglur, sum er farið fram í framleiðslutíðarskeiðinum, grundgevingamar fyri fagurfrøðiligu, tekn-
isku og innihaldsligu loysnimar umframt perspektivering til almenn sjónleikalig og sjónleikasøgulig viðurskifti.
Próvdómari og próvhoyrari skulu síggja til, at arbeiðið hjá hvøijum einstøkum próvtakara týðiliga sæst aftur.
4.6 Sjálvlesandi leggja fram eina lestrarfrágreiðing, við mynda- og skitsutilfari hjáløgdum, í sambandi við fram-
førslu av parti av eini leiklistarligari framleiðslu upp á í minsta lagi 10 minuttir, ella einari sjónbandaupptøku
av hesum.
4.7 Tann ástøðiliga próvtøkan er ein próvtøka í ástøði og sjónleikagreining. Próvtøkan er ein einstaklingapróv-
tøka. Spumingamir verða settir innan tær verkevnisgongdir, sum einstaki próvtakarin hevur arbeitt við. Við
støði í ikki gjøgnumgingnum leiklista- ella sjónleikstilfari (dias, skitsur, tekningar, foto, plakatir, hjálparlutir,
búnar, modell, sjónvarps- ella filmssitat, ljóð- ella tekstaúrdráttur), sum er soleiðis valt, at uppgivin evni verða
tikin við í próvhoyringina, verður próvtakarin hoyrdur í evnum sínum at draga fram týdningarmikil fagur-
frøðilig, teknisk og innihaldslig sjónarmið f tilfarinum og setta hetta inn í eitt yvirorðnað ástøðiligt, søguligt ella
mentanarligt høpi. Við støði í egnum uppskriftum frá fyrireikingartíðini gevur próvtakarin upplegg til eina sam-
talu.
4.8 Tann ástøðiliga próvtøkan fyri sjálvlesandi er tann sama sum fyri skeiðslesandi.
5. Givið verður 1 próvtal fyri alt avrikið. Próvtalið verður givið við støði í eini heildarmeting.
HF-kunngerðin
Lívfrøði
Fylgiskjal 17
Juli 1996
Felagslærugrein
1. Endamálið er,
a) at næmingamir fáa innlit í lívfrøðiligan hugsanarhátt og háttalag, eins og teir útvega sær kunnleika um úr-
vald lívfrøðilig øki,
b) at næmingamir fáa ein ávfsan førleika at gera royndir og at lýsa og greina lívfrøðilig hagtøl,
c) at næmingamir fáa eina ávísa venjing í at orða og loysa lívfrøðiligar trupuleikar við náttúmvísindaligum
háttalagi til hjálpar,
d) at næmingamir fáa gmndleggjandi lívfrøðiligar fortreytir fyri at kunna greina og meta møguleikamar og
avleiðingamar av tøkniligu menningini fyri náttúmna, samfelagið og einstaklingin,
e) at næmingamir fáa ein ávísan førleika at siga frá lívfrøðiligu vitan sínari, bæði munnliga og skrivliga, og
f) at næmingamir verða eggjaðir at nýta vitan, háttalagskunnleika og skapanarevni síni til at taka støðu til
egnar og samfelagsligar tmpulleikar við lívfrøðiligum innihaldi.
Undirvísingin
2.1 Sum byijan til undirvísingina og sum ein seinni djúpskoðan, verða lívfrøðilig háttaløg, læmgreinaøki og
nýtsluøki lýst, umframt altjóða sjónarmið í lívfrøðini.
2.2 Undirvísingin er evnishorvandi. Innan fyri hvørt tilfarsøki ella ímillum teirra verður eitt minni tal av evnum
valt í samráð millum lærara og næmingar. Utvent virksemi kemur inn sum ein náttúrligur partur av undirvís-
ingini.
2.3 Læmgreinin er skipað við støði í royndum, so at bæði kvalitativar og kvantitativar royndir og venjingar
hoyra upp í arbeiðið við valdu evnunum. Við at gera royndimar verða næmingamir settir inn í
a) almenn viðurskifti viðvíkjandi arbeiði í royndarstovu og uttandura,
b) gmndleggjandi royndarstovuhegni og royndarstovutrygd,
c) lívfrøðilig kanningarháttaløg og tøkni, eitt nú sjóneykutøkni,